Strefa zagrozenia przez szkodniki wtorne

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to zdecydowanie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów oddanych do łączenia w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest atrakcyjna większość maszyn oraz narzędzi używanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń i stylów ochronnych przeznaczonych do przetwarzania w odległościach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Również do nowa przepisy dotyczące bezpieczeństwa w danych państwach Unii Europejskiej dzieliły się między sobą, co stanowiło duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z tegoż początku powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i pewnie ułatwiła obieg materiałów w Grup Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów gwarantujących wysoki poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń przeznaczonych do roboty w dziedzinach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wniknęła w działanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z zmiany dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa rzeczy w polach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła obowiązywać do 1 lipca 2003 roku oraz zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex